Tijd heelt alle wonden

Als intercedent raak je met veel mensen in gesprek. Per week heb ik gemiddeld 6 intakegesprekken met verschillende soorten mensen. De ene keer heb je een standaard gesprek: werkverleden, wat zijn je goede en minder goede eigenschappen, hoe pak je bepaalde situaties aan, etc. De laatste week lijkt het echter wel of ik het bordje ‘psycholoog’ om mijn nek heb hangen, want tijdens deze gesprekken krijg ik de meest bizarre dingen te horen. Mensen die zich overspannen voelen maar toch aan het werk moeten, een meid die diezelfde dag nog in elkaar geslagen is door haar vriend. Weer een ander begon te vertellen over haar kleine man van 5 maandjes. Toen ik vroeg waar de vader was vertelde zij me dat hij tijdens hun relatie over alles gelogen had: zijn werk, zijn afkomst en zelfs over het feit dat hij getrouwd was en nog 2 kinderen had. Je zult wel begrijpen dat die vriend inmiddels niet meer in haar leven is.

We gaan vaak zo op in onze eigen ellende dat we bijna vergeten dat wij niet de enige zijn. Nou ben ik niet iemand die te koop loopt met mijn verdriet of ellende, maar diegene die belangrijk voor mij zijn die weten dat de rit tot aan waar ik nu sta absoluut niet makkelijk was. Mensen zijn zelfs vaak verbaasd als ik ze uiteindelijk vertel wat ik allemaal achter de rug heb. ‘Maar je bent zo vrolijk!’, dat krijg ik het meeste te horen. En als ik ze dan vertel dat ik me ook echt vrolijk voel, zijn ze vaak nog verbaasder. Hoe kun je vrolijk zijn als je ellende hebt gehad, hoe blijf je vrolijk als je op dit moment ellende mee maakt?

Iedereen heeft gevoelens: angst, wantrouwen, achterdocht, schuldgevoelens, woede, verdriet, ergernis. Allemaal gevoelens die je een heel naar gevoel geven. Gevoelens die; als je ze niet van je af kunt schudden, je dag, week of zelfs maand kunnen verknoeien. Maar hoe vaak voel je geluk, vreugde, liefde, enthousiasme, trots, passie, zelfvertrouwen? Er zijn diverse onderzoeken gedaan naar de invloeden van negatieve emoties. Positieve emoties zijn er vaak in overvloed, maar we besteden hier niet half zoveel aandacht aan dan aan onze negatieve emoties. Negatieve emoties wegen mentaal gezien zoveel zwaarder.

Denk er maar eens over na: wat onthoudt je langer? Als iemand je een compliment geeft, of als iemand je onderuit probeert te halen?

Er staan zoveel artikelen op het internet met titels als ‘positieve emoties versterken de psychologische veerkracht in stressvolle situaties’, ‘tien emoties die je leven voorgoed veranderen’, ‘Positiviteit vanaf nu!’. Titels die ervoor zorgen dat je het gevoel hebt dat je wilt schreeuwen! En iedereen heeft wel weer een beter idee dan de ander over hoe je weer positief kunt worden. Ga bewegen, spreek af met je vriendinnen, ga schrijven, speciale diëten, speciale vitaminen en ga zo maar door. Van het uitproberen van al die dingen wordt je bijna nog negatiever want de meeste dingen helpen niet en sommige dingen maar voor heel even.

Het lijkt net of we niet meer verdrietig mogen zijn. We moeten allemaal heerlijk positief zijn, genieten van het leven, in het nu staan. Al het verdriet moeten we eigenlijk direct achter ons laten. Mensen vergeten alleen dat door dingen direct ‘af te sluiten’ en jezelf geen tijd te gunnen het een plekje te geven, je de problemen alleen maar groter maakt voor jezelf (van een mug een olifant maken). Je krijgt nieuw gedachtegoed, wat eigenlijk helemaal niet bij je past. Je gaat mensen wantrouwen, je wordt harder of je raakt gesloten. En dan vraag je je ook nog eens af hoe je in vredesnaam zo bent geworden.

Negatieve emoties zijn ook menselijke emoties. Verdriet bij het overlijden van iemand die je dierbaar is, frustratie als iets niet gaat zoals jij het wilt, achterdocht als iemand je verraden heeft. Dit zijn allemaal heel normale emoties. Kunnen we niet in plaats van de emoties van jezelf niet accepteren en de gebeurtenissen weg te stoppen, gewoon de tijd nemen om alles een plekje te geven? De tijd nemen om verdriet te verwerken? Het is niet voor niets dat het gezegde ‘tijd heelt alle wonden’ zo vaak gebruikt wordt. Geef jezelf de tijd om gebeurtenissen te verwerken, neem de tijd om tot jezelf te komen, geef jezelf de rust die je op dat moment nodig hebt. En erken daarbij dat je je op zo’n moment simpelweg klote voelt.

Op het moment dat je zulke gevoelens toe laat, komen de positieve gevoelens vanzelf wel weer. En goed ook!

R.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s