Twee zielen, één gedachte

Lieve oma,

Ik zat net in de tuin en ik moest aan u denken. Komende zaterdag is de hele familie weer bij elkaar, zoals u ons het allerliefste ziet. Wij, met al onze verschillen, bij elkaar in één ruimte. De gedachte hieraan bracht een glimlach op mijn gezicht, want u vind de kleinste dingen reden genoeg om weer bij elkaar te komen. Waarna ik direct dacht ‘laat ik oma even smsen’. Nog geen twee tellen later bedacht ik de reden waarom de familie weer bij elkaar komt: komende zaterdag is er al een jaar voorbij sinds we u hebben begraven.

Een heel jaar is voorbij gegaan en toch is het nog niet helemaal tot me doorgedrongen dat ik u nooit meer kan spreken. Mama en ik hebben het er nog regelmatig over: ‘als ze zo voor de deur zou staan, zou het me niet verbazen’. Zo erg leeft u nog voor ons. Bovendien spreek ik u nog steeds. Als ik naar bed ga, wens ik u bijna elke avond een goede nachtrust toe. Als ik in de tuin sta met mijn sigaret, voer ik hele gesprekken met u. Gesprekken over dingen die me aan het lachen maken, over dingen waar ik dankbaar voor ben, maar ook als ik uw advies nodig heb. En als ik zie dat mama het even moeilijk heeft, dan vraag ik u of u haar even bij wilt staan. U zegt alleen niks meer terug.. Maar ik weet dat u er bent, ik weet dat u luistert.

Toen ik nog een klein dametje was, leken de verschillen tussen ons erg groot. Pas een jaar of 3 geleden kwam ik er echter achter dat de reden waarom wij niet goed door één deur konden, juist was dat wij zo ontzettend veel op elkaar leken. Beiden eigenwijs, beiden zeker van hun zaak en beiden koppig. Op het moment dat deze conclusie getrokken was, begonnen we naar elkaar toe te groeien. Terwijl ik langzaam volwassen aan het worden was, zag ik hoe fijn ik het eigenlijk vond bij u te zijn. En hoewel ik het vaak niet met u eens was, kon ik toch erg lachen om onze discussies. Ik weet hoe u mij zag: het bijdehante en veel te eigenwijze meisje. U zei altijd tegen mama dat ik een vriend nodig had die mij een beetje onder de duim zou houden. Maar ondertussen wist u dat dat nooit zou gebeuren; u bent immers precies hetzelfde. Hoe vaak zei u niet in een grappige bui tegen opa: ‘schat, we zijn armlastig. Ik ben arm en jij bent lastig’. Maar ik zag u glunderen als ik weer aan het doorrazen was over een onderwerp, of als ik enthousiast was en dat duidelijk aan mij te merken was. En als u zag dat het niet goed met mij ging zei u altijd ‘Meisje, hoe gaat het met je?’. U belde me altijd na een paar dagen op om te vragen of het al wat beter met mij ging en met de mededeling dat ik altijd welkom was bij u.

Ja, een familiemens was u wel. Wanneer de familie bij elkaar was, voelde u zich op uw best. Ik noemde u altijd de Donna Corleone van de familie: met uw licht italiaanse uiterlijk heerste u over de familie. Voor uw gevoel werd de familie alleen maar completer toen wij u vertelden dat u overgrootmoeder zou worden. U heeft zelfs de kleine man nog even in uw armen kunnen houden. Maar daarna ging u snel achteruit. Uw lichaam kon het niet meer aan en hoe fit u geestelijk ook was, ook dit ging langzaamaan achteruit. De enige momenten dat u nog helder was waren de momenten dat u mama of mij zag. Die momenten begonnen en eindigden met bijna dezelfde vraag: ‘Hoe gaat het met je meisje?’ en ‘hoe gaat het met mama?’. Want zelfs in uw minder heldere momenten wist u dat het met mama niet goed ging. U heeft het nooit hoeven vragen, aan één blik had ik voldoende. ‘Let een beetje op mama’, dat zal ik altijd blijven doen.

Ik hoop dat u uw rust gevonden heeft en dat u weet hoe blij ik met u was. En hoewel ik het nooit gezegd heb hoop ik dat u weet dat ik ontzettend trots ben uw kleindochter te zijn. Uw humor heeft niet één generatie overgeslagen, de gedachte aan u zal nooit verdwijnen. Zaterdag brandt ik net als elke maand één van ‘onze’ kaarsen. Een kaarsje voor geluk, een kaarsje voor liefde, een kaarsje.. Speciaal voor u!

R.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s