Leven en laten leven

Doe vooral wat je zelf wilt, zolang je anderen inclusief jezelf er geen kwaad mee berokkend”.

Deze zin heb ik zo vaak te horen gekregen in mijn opvoeding, dat ik die nooit meer kan vergeten. Als je jonger bent begrijp je niet precies waar de opmerking voor dient en het kwartje valt dan ook niet direct. Je begrijpt ongeveer wat er mee bedoelt wordt, maar zult het pas echt begrijpen als je een situatie hebt meegemaakt waarin je zo’n zin zelf los kunt laten.   Lees verder

Advertenties

Door schade en schande wijzer worden

Afgelopen week reed ik ’s ochtends naar mijn werk toe met de radio aan op de achtergrond. Wat voor mij vrij uitzonderlijk is aangezien ik meestal mijn mp3 speler aangesloten heb en het geluidsniveau vrij hard – maar dat ter zijde. De DJ had een artikel gelezen in een krant en besloot daar een poll over te houden. Het topic was het huwelijk en in hoeverre single dames achter een getrouwde man aan zouden gaan. Het precieze aantal is mij ontgaan maar het enorme aantal dames wat reageerden met de mededeling dat zij geen boodschap hebben aan het concept ‘trouwring’, verbaasde mij. Lees verder

Ieder afscheid is de geboorte van een herinnering

Een groet is een geritualiseerd gebaar, of in het geval van een verbale groet, een zin of woord, dat wordt gebruikt om sociaal contact op gang te brengen of af te breken in het geval van een afscheidsgroet. Bekende vormen van begroeten in de Nederlandse taal zijn: aju, ajuus, moaj (fries), môh/ môguh (west Nederland), houdoe (noord brabant en het zuiden van gelderland), tot ziens, later, mazzel, vaarwel en haije (limburg). Lees verder

De tijd baart rozen

Er kwam mij laatst een heel treffende tekst onder ogen. ‘Troost me niet, als er niets te troosten valt … ik wil vandaag ontroostbaar zijn’. De dame die deze uitspraak maakte, maakte deze aan de hand van het overlijden van haar vader. Vrienden, familie, collega’s – iedereen leek als doel te hebben haar weer aan het lachen te krijgen, alles voor haar af te sluiten. En hoe lief dat natuurlijk ook is, soms hebben wij hier als mens geen behoefte aan. Soms moeten we voor onszelf toegeven dat het leven nu niet zo rooskleurig is als we hadden gewild. En dat we ons diep ongelukkig voelen onder de omstandigheden. Hoe realistisch is het om van anderen en van jezelf te verwachten dat je direct verdriet of trauma’s af kunt sluiten en achter je kunt laten? Dat we twee traantjes laten om het gebeurde en vervolgens weer met een oprechte glimlach doorgaan met het gewone leven? Lees verder

Vertrouwen komt te voet, maar gaat te paard

Weet je nog hoe het was om kind te zijn? Hoe je blind kon vertrouwen op wat anderen je vertelde? Je moeder die je verteld dat alles goed komt, je leraar die zegt dat je mooi kunt tekenen, de dokter die zegt dat hij je stoer vindt. Allemaal positieve opmerkingen die je laten groeien als mens. Helaas voor ons zijn er altijd mensen die geen positief woord voor je over hebben. Bij sommigen begint dit al in hun peuter/kleuter periode. Bij anderen pas op de middelbare school of misschien zelfs nog later! Mensen die het niet eens zijn met jouw kledingstijl, mensen die geen begrip op kunnen brengen voor jouw situatie, mensen die jou als persoon niet begrijpen. Het vertrouwen in jezelf wat je over het algemeen van huis uit mee krijgt door de liefde van je ouders, gaat wankelen door meningen van anderen. Daar bovenop kom je altijd in situaties terecht waar mensen spelen met je gevoel, misbruik maken van je goedheid of je simpelweg voor de gek houden met mooie praatjes. Hoe meer van zulke situaties en mensen je tegenkomt, hoe lastiger het wordt om mensen blindelings te vertrouwen. Lees verder

Hoop doet leven

Hoe jij je leven ook hoopt en denkt in te richten, het zal altijd anders lopen. Je ontmoet iemand die je in eerste instantie dolgelukkig maakt, je denkt dat dit hét is, je begint al stille plannen te maken voor de toekomst en stelt je helemaal in op een leven met die ander. Tot je op een gegeven moment achter de werkelijke aard komt en je droom uit elkaar spat en je beseft dat de ideale partner werkelijk niet bestaat. De korte ‘relatie’ bleek puur uit leugens te bestaan vanuit de andere persoon, je woede wordt aangewakkerd en je vertrouwen geschaad. Lees verder

Wie goed doet, goed ontmoet

We hebben het vaak over karma. De officiële benaming van karma is Kamma Pāli. In het dagelijks gebruik bedoelt men er vaak mee dat alles wat we doen, denken of zeggen weer bij ons terugkomt. Karma gaat dan over zowel de daad als over het gevolg dat uit die daad voortkomt. Karma is echter een begrip afkomstig uit het hindoeïsme en het boeddhisme, wat lekker vertaald wordt als ‘handeling’, ‘actie’ of ‘daad’. Strikt genomen verwijst karma dus alleen maar naar het verrichten van daden, niet naar de gevolgen van die daden. Het gevolg van een daad wordt ‘vipāka’ genoemd. Vipāka is de boeddhistisch technische term die duidt op het resultaat van karma, of opzettelijke reacties. De eerste keer dat ik hoorde van de term Vipāka was tijdens een gesprek met een kandidaat. Deze kandidaat geloofde heilig in het boeddhisme en wist mij er ook alles over te vertellen. Karma en Vipāka zouden volgens hem en het boeddhisme, termen zijn die we los van elkaar zouden moeten gebruiken.

Als je er over nadenkt is het ook best logisch. Mensen denken vaak recht te hebben op mooie en goede dingen. Vooral als ik kijk naar mijn eigen generatie. Huizen, auto’s, banen – alles komt ons toe. We willen er steeds minder voor werken en hebben steeds minder oprechte interesse in mensen. Hoe lang horen we al niet dat tijd, geld is? De opties liggen voor ons open! Via het internet worden we gek gemaakt met al deze opties. Vakanties, auto’s, huizen, de inrichting voor het huis, evenementen. In reclames zien we voornamelijk gelukkige, mooie en rijke mensen. Wie wil dat nou niet hebben? Maar hoeveel hebben we er nog voor over om dit te bereiken? Hard werken, sparen, nog meer werken en nog meer sparen lijkt bijna niet meer te gebeuren. We komen vers van school en willen direct net zoveel verdienen als onze ouders die al ruim 40 jaar werken en het gros van de mensheid gaat over lijken om daar te komen. Behalve als wij er zelf baat bij hebben, dan kunnen we ineens aardig en ondersteunend zijn naar anderen toe. De oprechtheid en samenhang is bijna niet meer terug te vinden in onze samenleving. Terwijl we eigenlijk onzelfzuchtig, geduldig, medelevend, en steunend naar anderen toe zouden moeten zijn. Niet vanwege vipāka, maar omdat die anderen ook mensen zijn. Mensen net zoals jij.

Ik heb het eerder al eens gezegd: handel naar eer en geweten. Behandel anderen zoals jij behandelt wilt worden. En wens daarbij anderen ook niks slechts toe, hoe naar ze ook naar jou toe zijn geweest. Ik geloof oprecht in het gezegde ‘wie goed doet, goed ontmoet’, maar het is ook logisch dat karma en vipāka los staan van elkaar. Alles begint met karma. Alles begint met hoe wij kiezen te handelen, met onze daden en onze acties. Waarom zouden wij mensen enkel goed behandelen om wat terug te krijgen? Als we op die manier denken, hoe oprecht zijn onze handelingen dan? Vipāka is wat je later uiteindelijk terug krijgt, maar het is niet iets waar je recht op hebt.

Boeddha heeft eens het volgende gezegd:

 Ik ben de eigenaar van mijn daden,
 De erfgenaam van mijn daden,
 Geboren door mijn daden,
 Gerelateerd aan mijn daden.
 En leef ondersteund door mijn daden.
 Van elke daad die ik verricht,
 Goed of slecht,
 Daar ben ik erfgenaam van.
 Zo zou een monnik steeds weer moeten reflecteren.

 Boeddha (Anguttara Nikaya,I.87f)

 

R.